μεθήκω
μεθήκω, to be come in quest of
μεθήκω, fut. -ήξω D.C. 64.7:—
- come in quest of, τινα E. Tr. 1270, cf. Ar. Eq. 937; ἔμελλε τὸν Ὄθωνα ἡ Δίκη μεθήξειν D.C. l.c.
μεθ·ήκω :
1 être à la recherche de, acc. Eur. Tr. 1270 ; Ar. Eq. 937 ||
2 poursuivre, acc. DC. 64, 7.
Étym. μετά, ἥκω.
μεθήκω, nach Jem. kommen, um ihn zu holen ; μεθήκουσίν σʼ Ὀδυσσέως πάρα, Eur. Troad. 1270 ; ἥπερ μεθῆκέ με, Ar. Eccl. 543 ; ἡ δίκη μεθήκει τινά, die Strafe erreicht ihn, DC. 64.7.
μεθήκω
- to be come in quest of, τινά Eur., Ar.