οἰέτης
οἰέτης, of the same age
οἰ·έτης, ης, ες, du même âge, Il. 2, 765 ; Matr. (Ath. 656f).
Étym. οἶος, ἔτος.
οἰέτης, ες, poet. = ὁμοέτης, gleich an Jahren, gleichaltrig, οἰέτεας ἵππους, Il. 2.765, vgl. ὄθριξ, also für ὀέτης, mit gedehnter erster Silbe, des Metrums wegen.
οἰέτης
[ὀ = ἀ-2 + -ι- (app. representing lengthening before ϝ) + (ϝ)έτος.]
Of horses, of the same age, one in years Il. 2.765.
οἰέτης (ὀϝέτης, ϝέτος): of equal age, pl., Il. 2.765†.
οἰέτης
οἰ-έτης, ες
ἔτος
poetic for ὁμοέτης
- of the same age, Il.