οἶδμα

οἶδμα, ατος, τό,

• swelling, swell, in Hom. only of water, ὁ δʼ ἐπέσσυτο οἴδματι θύων, of a river, with swollen waves, Il. 21.234; of the sea, ὁ δʼ ἔστενεν οἴδματι θύων 23.230, cf. Hes. Th. 109; ἐπʼ οἴδματι μάργῳ Emp. 100.7, cf. 24; περιβρυχίοισι περῶν ὑπʼ οἴδμασιν S. Ant. 337 (lyr.); οἶ. θαλάσσης h.Cer. 14; οἶδμʼ ἅλιον h.Ap. 417, Pi. Fr. 221 (codd. S.E.); γλαυκᾶς ἐπʼ οἶδμα λίμνας S. Fr. 476 (lyr.); ἐς οἶ. πόντου E. Or. 991 (lyr.); οἶ. πόντιον Id. IA 704: hence, generally, the sea, S. Ant. 588 (lyr.); Τύριον, Φρύγιον οἶδμα, E. Ph. 202, Hel. 369 (both lyr.), etc.; ἐς οἶδμʼ ἁλός Id. Hec. 26; τῶν κατʼ οἶδμα παρθένων the Nereids, Id. Hel. 6; Αἴγαιον οἶ. Id. IA 1601, cf. IT 1412, al.; διὰ πόντιον οἶδμα (mock heroic) Antiph. 196.3.
• • II οἶ. νότων the swelling of the south-west wind, AP 9.36 (Secund.).

οἶδμα, τό, das Angeschwollene, bes. der Wasserschwall ; gew. von den sich erhebenden Wellen des Meeres ; οἴδματι θύων, vom Meere, Il. 23.230, wie Hes. Th. 109, 131 ; von einem aufbrausenden Strome, Il. 21.234 ; οἶδμα θαλάσσης, H.h. Cer. 14 ; ἅλιον οἶδμα, H.h. Apoll. 417, wie Pind. frg. 242 ; περιβρυχίοισιν περῶν ὑπʼ οἴδμασιν, Soph. Ant. 337 ; ποντίας ἁλὸς οἶδμα, 584 ; häufig bei Eur., allein u. mit dem Zusatz πόντιον oder πόντου, ἁλός ; auch Ar. Av. 250 ; Simonds. 86 (VII.496); einzeln bei sp.D.; auch οἶδμα Νότων, Secund. 3 (IX.36).

οἶδμα

-ατος, τό

[οἰδέω.]

A swelling. Of water : ποταμὸς οἴδματι θύων (in flood) Il. 21.234. Cf. Il. 23.230 (with swelling surface).

οἶδμα

• 1surge τέρπεται δὲ καί τις ἐπʼ οἶδμʼ ἅλιον ναὶ θοᾷ διαστείβων fr. 221. 4.

οἶδμα , ατος: swell of the sea, billow, Il. 21.234 and Il. 23.230.

οἶδμα, ατος, τό, οἰδέω

• a swelling, swell, οἴδματι θύων raging with swollen waves, Il.; in pl., Soph.:—generally, the sea, Soph., Eur.