παρεκπροφεύγω
παρεκπροφεύγω, to flee forth from, elude
παρεκ-προφεύγω,
- flee forth from, elude oneʼs grasp, ἵνα μή σε παρεκπροφύγῃσιν ἄεθλα Il. 23.314.
παρ·εκπροφεύγω (ao. 2 sbj. 3 sg. épq. παρεκπροφύγῃσιν) fuir en passant à côté ou au delà de, acc. Il. 23, 314.
παρεκπροφεύγω, (φεύγω), entfliehen, entgehen, ἵνα μή σε παρεκπροφύγῃσιν ἄεθλα, Il. 23.314, von Kampfpreisen, die dem, der überwunden wird, entgehen.
†παρεκπροφεύγω
[παρ-, παρα- 3 + ἐκ- 1 + προ- 1.]
3 sing. aor. subj. παρεκπροφύγῃσι.
To slip past, elude (a person) : μή σε π. ἄεθλα Il. 23.314.
παρεκπροφεύγω , aor. subj. -φύγῃσιν: fig., elude the grasp, Il. 23.314†.
παρεκπροφεύγω
- to flee forth from, elude, ἵνα μή σε παρεκπροφύγῃσιν ἄεθλα (Epic 3rd sg. aor2 subj.), Il.