παρεκτέος
παρεκτέος, one must cause
παρεκτέος, vb. de παρέχω, Xén. Cyr. 2, 2, 15.
παρεκτέος, adj. verb. von παρέχω, Xen. Cyr. 2.2.15.
παρεκτέος
παρ-εκτέος, ον,
verb. adj. of παρέχω
- one must cause, Xen.