παρεκτέον
παρεκτέον, one must furnish, afford
παρεκτέον, (παρέχω)
- one must furnish, afford, ἡμῖν γέλωτα X. Cyr. 2.2.15; τινὶ χάριν Andronic.Rhod. p. 577 M.; π. ἑαυτὴν ἑπιτηδείαν Theano Ep. 5.4, cf. Gal. 17(2).355.