πάομαι
πάομαι, to acquire
Could not find πεπαμένῳ in Logeion dictionaries.
πεπαμένῳ perfect middle participle masculine dative singular, perfect middle participle neuter dative singular of πάομαι
*πάομαι, fut. πάσομαι [ᾱ] A. Eu. 177 (lyr.); redupl. πεπάσομαι Pempel. ap. Stob. 4.25.52: aor. ἐπᾱσάμην Leg.Gort. 6.5, al., Thgn. 146, A. Fr. 215, Call. Cer. 128, Theoc. 15.90:—mostly Dor., Arc., and poet. (used by X., v. infr.),
- get, acquire, πᾱσάμενος ἐπίτασσε, i.e. order your own slaves, Theoc. l.c.: chiefly used in pf. πέπᾱμαι, = κέκτημαι, possess, Pi. P. 8.73, Fr. 105, E. Ion 675, Ar. Av. 943 (lyr.), Leg.Gort. 9.43, SIG 1164 (Dodona), Foed. Delph. Pell. 2A 18, SIG 306.7 (Tegea, iv B. C.); 3 pl. πέπανται X. An. 3.3.18; inf. πεπᾶσθαι Sol. 13.7, E. Andr. 641, Theoc. 10.32, Diotog. ap. Stob. 4.7.62; part. πεπᾱμένος A. Ag. 835, X. An. 6.1.12 (written πεπεμμένος in error, IG 42(1).77.18 (Epid., ii B. C.)): plpf. ἐπεπάμην X. An. 1.9.19 (dub. l.), AP 7.67 (Leon.).
*πάομαι (seul. f. πάσομαι, ao. ἐπασάμην, pf. πέπαμαι [ᾱ], pl. q. pf. ἐπεπάμην [ᾱ], f. antér. πεπάσομαι [πᾱ]) acquérir, d’où, aux temps passés, posséder, Thgn. 146 ; Pd. P. 8, 103 ; Eschl. Ag. 835 ; Eur. Ion 675 ; Xén. An. 6, 1, 12.
Étym. p.-ê. R. indo-europ. *ḱueh₂-, cf. κύριος ; v. πᾶμα, πολυπάμων, παμπησία.
πάομαι, (sich erwerben, davon) perf. πέπᾱμαι, ich habe mir erworben, ich besitze ; Pind. εἴ τις ἐσλὰ πέπαται, P. 8.76 ; frg. 72 ; Ar. Av. 943 ; χρήματα πεπᾶσθαι, Solon 5.7 ; γαμβρὸν πεπᾶσθαι, Eur. Andr. 642 ; fut. πάσεται, Aesch. Eum. 169 ; aor. ἐπᾶσάμην, Theogn. 146 u. Theocr. 15.90. Auch Xen. hat πεπαμένος, An. 5.9.12, πέπανται, 3.3.18, ἐπέπατο, 1.9.19 ; ein fut. πεπάσεται hat Pempel. bei Stob. fl. 79.52. – Der aor. ἐπᾰσάμην mit dem perf. πέπασμαι gehören zu πατέομαι. – Vgl. παμοῦχος, πολυπάμων.
πάομαι pf. πέπᾶμαι,
- 1have acquired, have εἰ γάρ τις ἐσλὰ πέπαται μὴ σὺν μακρῷ πόνῳ πολλοῖς σοφὸς δοκεῖ P. 8.73 ὃς ἀμαξοφόρητον οἶκον οὐ πέπαται fr. 105b. 2.
πάομαι
The forms ἐπᾱσάμην, πέπᾱμαι must not be confounded with ἐπασάμην, πέπασμαι from πατέομαι, to eat.
- to get, acquire, Lat. potior, πᾱσάμενος ἐπίτασσε when youʼve got slaves order them, Theocr.: chiefly in perf. πέπᾱμαι, κέκτημαι, to possess, Pind., Eur., Ar., 3rd pl. πέπανται Xen.; inf. πεπᾶσθαι Solon, Eur.; part. πεπᾱμένος Aesch., Xen.; plup. ἐπεπάμην Xen.