πανυπέρφρων
πανυπέρφρων, exceeding haughty
παν-ῠπέρφρων, ον, gen. ονος,
- exceeding haughty, Orph. H. 61.12.
παν·υπέρφρων, ων, ον, gén. ονος [ᾰῠ] tout à fait arrogant, Orph. H. 60, 12.
Étym. π. ὑπέρφρων.
πανυπέρφρων, ονος, ganz übermütig, γνῶμαι, Orph. H. 60.12.