πεπλανημένως
πεπλανημένως, mistakenly, in error
πεπλᾰνημένως, Adv., (πλανάομαι)
- mistakenly, in error, περί τινος π. ἔχειν Isoc. 9.43; π. λέγεσθαι Str. 2.4.3.
- II irregularly, of fits of disease, Hp. Epid. 1.3.
πεπλανημένως [ᾰ] adv. :
1 en se fourvoyant, Isocr. 197 ||
2 irrégulièrement, Hpc. Epid. 1, 941.
Étym. πλανάω.
πεπλανημένως, adv. part. perf. pass. von πλανάω, umherirrend, umherschweisend, εἶχεν, Isocr. 9.43.