περισαίνω
περισαίνω, to wag the tail round, fawn upon
Could not find περισαίνοντες in Logeion dictionaries.
περισαίνοντες present active participle masculine nominative plural, present active participle masculine vocative plural of περισαίνω
περισαίνω, Ep. περισσ-,
- wag the tail round, fawn upon, Τηλέμαχον δὲ περίσσαινον κύνες Od. 16.4; οὐρῇσιν μακρῇσι περισσαίνοντες 10.215; of σαργοί, Opp. H. 4.361: metaph., π. γλώσσῃσιν Orph. L. 430, cf. Them. Or. 7.92d, 21.258d; τινὰ ὡς δεσπότην Simp. in Epict. p.52 D.
*περι·σαίνω, seul. poét. περισσαίνω, caresser de la queue comme les chiens, Od. 10, 215 ; 16, 4 ; Thcr. Idyl. 25, 72 ; fig. caresser, flatter, Orph. Lith. 424 ||
➳ Impf. poét. 3 pl. περίσσαινον, Od. 16, 4.
Étym. π. σαίνω.
περισαίνω, poet. περισσαίνω, umwedeln, umschmeicheln, Τηλέμαχον δὲ περίσσαινον κύνες, Od. 16.4, 10, οὐρῇσι, 10.215 ; übertr., γλώσσῃ, Orph. Lith. 11.86.
περισαίνω : wag the tail about one, fawn upon; τινά (οὐρῇσιν), ‘with their tails,’ i. e. wagging them, Od. 10.215. (Od.)
περισαίνω
Epic περισ-σαίνω
- to wag the tail round, fawn upon, c. acc. or absol., Od.