περισαίνω
περισαίνω, to wag the tail round, fawn upon
Could not find περισαίνουσιν in Logeion dictionaries.
περισαίνουσιν present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of περισαίνω
περισαίνω, Ep. περισσ-,
- wag the tail round, fawn upon, Τηλέμαχον δὲ περίσσαινον κύνες Od. 16.4; οὐρῇσιν μακρῇσι περισσαίνοντες 10.215; of σαργοί, Opp. H. 4.361: metaph., π. γλώσσῃσιν Orph. L. 430, cf. Them. Or. 7.92d, 21.258d; τινὰ ὡς δεσπότην Simp. in Epict. p.52 D.
*περι·σαίνω, seul. poét. περισσαίνω, caresser de la queue comme les chiens, Od. 10, 215 ; 16, 4 ; Thcr. Idyl. 25, 72 ; fig. caresser, flatter, Orph. Lith. 424 ||
➳ Impf. poét. 3 pl. περίσσαινον, Od. 16, 4.
Étym. π. σαίνω.
περισαίνω, poet. περισσαίνω, umwedeln, umschmeicheln, Τηλέμαχον δὲ περίσσαινον κύνες, Od. 16.4, 10, οὐρῇσι, 10.215 ; übertr., γλώσσῃ, Orph. Lith. 11.86.
περισαίνω : wag the tail about one, fawn upon; τινά (οὐρῇσιν), ‘with their tails,’ i. e. wagging them, Od. 10.215. (Od.)
περισαίνω
Epic περισ-σαίνω
- to wag the tail round, fawn upon, c. acc. or absol., Od.