περιστροφή

περιστροφ-ή, ἡ,

• turning or spinning round, ὀστράκου Pl. R. 521c; ἄστρων περιστροφαί courses of the stars, S. Fr. 432.8; κόσμου Euc. Phaen. p.8 M.; τοῦ ἡλίου Hld. 1.18, etc.; ἐν περιστροφῇ λαοῦ amidst them, LXX Si. 50.5: pl., contortions, Gal. 15.126; whorls in hairgrowth, δύο π. ἕξει ἐν τῇ κεφαλῇ Heph.Astr. 1.1.

περιστροφή, ἡ, das Umdrehen, Umkreisen ; ἐφεῦρε δʼ ἄστρων μέτρα καὶ περιστροφάς, Soph. frg. 379, ὀστράκου, Plat. Rep. VII.521 (vgl. ὄστρακον); das Sichumwenden, Plut. Num. 14 ; – Umgang, Verkehr, Sp.

περιστροφή from περιστρέφω περιστροφή, ἡ,

• a turning or spinning round, Plat.