περισσότης
περισσότης, superfluity, excess
Could not find περιττότητος in Logeion dictionaries.
περιττότητος feminine genitive singular of περισσότης
περισσό-της, Att. περιττ-, ητος, ἡ, (περισσός)
- extravagance, excess, in pl., Isoc. 10.7; π. μιαιφονιῶν D.C. 77.16; pomp, ἡ ἐν τοῖς βίοις π. καὶ πολυτέλεια Plb. 9.10.5.
- 2 in style, redundancy, Hermog. Meth. 5.
- 3 ἐκ περισσότητος [κατηγορεῖν], ex abundanti, Aps. Rh. p.223 H.
- II eminence, excellence, D.S. 1.94; ἡ κατὰ τὴν τέχνην π. Id. 18.26.
- III of numbers, unevenness, opp. ἀρτιότης, Arist. Metaph. 1004b11.
περισσότης, att. περιττότης, ητος (ἡ)
I supériorité, DS. 1, 94 ; 18, 26 ||
II excès, particul. :
1 excès de recherche, luxe, Pol. 9, 10, 5 ; superfluités, Isocr. 209c au plur. ||
2 art trop recherché, recherche, affectation, DH. Rhet. 8 ||
3 redondance, pléonasme, Hermog. ||
III qualité de nombre impair, Arstt. Metaph. 3, 2, 18.
Étym. περισσός.
περισσότης, ητος, ἡ, att. -ττότης, Ueberfluß, Uebermaß, Uebertreibung ; im plur., neben θαυματοποιΐαι, Isocr. 10.7 ; Pracht, Pol. 9.10.5 ; Gesuchtheit, z.B. im Styl ; Vorzüglichkeit, DS. 1.94.
περισσότης
from περισσός
περισσότης, later Attic περιττ-, ητος, ἡ,
- superfluity, excess, Isocr.