περιστατικός
περιστατικός, of or in critical circumstances
περι-στᾰτικός, ή, όν,
- of or in critical circumstances, τὰ π. πράγματα, = περιστάσεις, critical circumstances, Plu. Superst. 2.169c, cf. Heliod. in EN 103.17; π. ἐνοχλήσεις Alex.Aphr. in Top. 255.26.
- 2 dependent on circumstances, καθήκοντα Stoic. 3.135; ἐνέργειαι Plot. 1.4.13; precarious, διαγωγὴ τοῦ βίου Max.Tyr. 36.4. Adv. -κῶς according to circumstances, ἐνεργεῖν Plot. 1.2.7.
- 3 circumstantial, accidental, extraneous, κακά Hierocl. in CA 11 p.439 M.
- 4 Rhet., concerned with the circumstances of a case, προοίμια Corn. Rh. p.354 H.; μόρια Men.Rh.p.366 S.; τὰ ὑποκείμενα τῷ διαλόγῳ π. Procl. in Prm. p.482 S.
- 5 full of business, βίος Gal. 6.403 (cj.), 15.177.
περιστατικός, ή, όν [ᾰ]
1 qui concerne les circonstances ; τὰ περιστατικὰ πράγματα, Plut. M. 169d, les circonstances ; particul. qui se produit dans des circonstances délicates, critique, scabreux, DL. 7, 109, etc. ||
2 plein d’embarras, affairé ; π. βίος, Gal. 6, 403, 680, vie agitée ; οἱ περιστατικοί, Gal. les hommes affairés.
Étym. περίστατος.
περιστατικός, ή, όν, den Umstand, die Umstände betreffend, περιστατικὰ πράγματα, = περιστάσεις, Plut. Superst. 8. – Aber οἱ περιστατικοί, bei Galen., = geschäftige Menschen.