περιστατέον
περιστατέον, one must avoid
περι-στᾰτέον,
- one must avoid, τι Philonid. ap. Ath. 15.675e.
περιστατέον [ᾰ] il faut éviter, Philonid. (Ath. 675e).
Étym. περιΐστημι.
περιστατέον, one must avoid