προαπόλλυμι
προαπόλλυμι, destroy first, mid. perish before
Could not find προαπόλωλεν in Logeion dictionaries.
προαπόλωλεν perfect active indicative 3rd singular, pluperfect active indicative 3rd plural of προαπόλλυμι
προαπόλλῡμι, aor. -ώλεσα,
- destroy first, [τὴν πόλιν] αἱ στάσεις -ώλεσαν App. BC 4.14, cf. Plu. Phoc. 2.
- II more freq. in Pass., with pf. -όλωλα, to be first destroyed, perish before or first, Antipho 5.67, Th. 5.61, 6.77; μὴ ἡ ψυχὴ προαπολλύηται (from -απολλύὠ Pl. Phd. 91d; προαπόλωλεν τὸ ἐφʼ ὃ ἂν ἐκπλέωμεν D. 4.37: c. gen., ὀλίγῳ τῶν ἄλλων προαπολεῖσθαι Lys. 2.24.
προ·απόλλυμι (seul. pf. προαπόλωλα au sens intr.) succomber auparavant, Dém. 50, 24 ||
Moy. προαπόλλυμαι, être détruit ou périr avant ; gén. Lys. 193, 3 ; abs. Thc. 5, 61 ; 6, 77 ; Ant. 137, 20 ||
➳ Sbj. prés. pass. 3 sg. προαπολλύηται, Plat. Phæd. 91d.
1. met acc. eerder te gronde richten.
2. intrans., med.-pass. tevoren verloren gaan:
προαπόλλυμι, [ῡ], (ὄλλυμι), vorher vernichten, u. med. vorher untergehen, sterben ; μὴ προαπόλωνται, Thuc. 5.61, vgl. 6.77 ; μὴ ἡ ψυχὴ προαπολλύηται, Plat. Phaed. 91d ; πρὶν τὴν πόλιν ὀνῆσαι προαπολόμενος, Rep. VI.496d ; Antiph. 5.67 ; ὀλίγῳ τῶν ἄλλων προαπολοῦνται, Lys. 2.24 ; προαπόλωλεν ἐφʼ ἃ ἂν ἐκπλέωμεν, Dem. 4.37 ; Folgde.
προαπόλλυμι
fut. mid.-ολοῦμαι
intr. perf. -όλωλα
- Intr. -όλλυμαι:— to be first destroyed, to perish before or first, Thuc.; μὴ ἡ ψυχὴ προαπολλύηται (as if from -απολλύω ) Plat.