πρόδοτος
πρόδοτος, betrayed
πρό-δοτος, ον,
- betrayed, abandoned, Trag. in lyr., S. El. 126, 208, 1074; π. ἐκ φίλων E. Hipp. 595.
πρόδοτος, ος, ον :
1 trahi, livré, Soph. El. 126 ; cf. Eur. Hipp. 595 ||
2 délaissé, Soph. El. 1074.
Étym. vb. προδίδωμι.
πρόδοτος, verraten, verlassen, Soph. El. 125, 1063, ἐκ φίλων, Eur. Hipp. 595, u. in Prosa.
πρόδοτος, ον,
προδίδωμι
- betrayed, Soph., Eur.