προκαταχράομαι
προκαταχράομαι, to use up beforehand
προκατα-χράομαι,
- use up beforehand, τοῖς ἐφοδίοις Plu. Comp.Dion.Brut. 1, cf. D.H. Rh. 10.13, Aristid. Or. 36 (48). 103: pf., διὰ τὸ προκατακεχρῆσθαι (sc. τὰς ἐκκλησίας), in pass. sense, or (if ταῖς ἐκκλησίαις be supplied) in act. sense, D. 19.154.
- 2 simply, employ first, τῷ Καίσαρι ἔς τινα App. BC 3.51.
- II kill before, ἑαυτόν D.C. 53.23.
προ·καταχράομαι-ῶμαι :
1 user ou abuser d’avance de, dat. DH. Rhet. 10, 13 ; Plut. Dio. c. Brut. 1 ; p. suite, user complètement de, épuiser, Dém. 389, 13 ||
2 tuer auparavant, acc. DC. 53, 23.
προκαταχράομαι, (χράομαι), dep. med., vorher verbrauchen, Dem. 19.154.
προκαταχράομαι
perf. -κέχρησμαι
- Dep. to use up beforehand, Dem.