προκαταφεύγω
προκαταφεύγω, to escape to a place of safety before
προκατα-φεύγω,
- escape to a place of safety first, Th. 3.78; ἐς τὴν Ναύπακτον Id. 2.91; πρὸς τὸ ἱερόν, of suppliants seeking sanctuary, Id. 1.134.
προ·καταφεύγω, se réfugier auparavant, Thc. 1, 134 ; 2, 91 ; 3, 78.
προκαταφεύγω, (φεύγω), vorher seine Zuflucht wohin nehmen ; Thuc. 1.134, 2.91 ; D.Cass.
προκαταφεύγω
fut. -φεύξομαι
- to escape to a place of safety before, Thuc.