προκαταταχέω
προκαταταχέω, to be beforehand, get the start
προκατα-τᾰχέω,
- to be beforehand, get the start of another, τινος S.E. M. 10.145 sq.; with v.l. προκατατᾰχύνω, ib. 153:—Pass., of ships, -ταχούμενα ὑπὸ τοῦ ῥεύματος Gem. 12.18.
προ·καταταχέω-ῶ [ᾰχ] surpasser en vitesse, gén. Sext. M. 10, 145.
προκαταταχέω, durch Zuvorkommen einnehmen, S.Emp. adv.phys. 2.145, öfter ; ib. 153 ist προκαταταχύνω v.l.