προκαταστατικός
προκαταστατικός, preparatory
προκατα-στᾰτικός, ή, όν,
- preparatory, τῶν ζητημάτων νοήματα Sopat. in Rh. 8.58 W.
προκαταστατικός, ή, όν [ᾰτ] qui sert de préambule ou de sommaire à un discours, Rhét. 8, 58 W.
Étym. προκαθίστημι.
προκαταστατικός, ή, όν, vorbereitend, einleitend, bes. bei den Rhett., zu προκατάστασις gehörig, Schol. Eur. Phoen. 88.