προόμνυμι
προόμνυμι, to swear before
Could not find προομνύντος in Logeion dictionaries.
προομνύντος present active participle masculine genitive singular, present active participle neuter genitive singular of προόμνυμι
προόμνῡμι, and προομνύω (Paus. 4.5.8),
- swear before or beforehand, D. 29.57; τοὺς θεοὺς ἦ μὴν ἐλπίζειν . . by the gods, Pl. Lg. 954a; π. ὅρκον Paus. l.c.: c. acc. et inf., προυμόσας τό μʼ εἰδέναι A. Ag. 1196; π. τι εἶναι D. 29.52.
προ·όμνυμι (f. προομοῦμαι, ao. προώμοσα, d’où part. avec contr. προυμόσας, etc.) jurer auparavant, acc. Eschl. Ag. 1196 ; abs. Dém. 861, 14 ; πρ. τοὺς θεούς, avec l’inf. Plat. Leg. 954a, jurer auparavant par les dieux que, etc. ; avec une prop. inf. Dém. 859 fin.
προόμνυμι, [ῡ], u. προομνύω (s. ὄμνυμι), vorschwören, vorher schwören ; μαρτύρησον προὐμόσας τό μʼ εἰδέναι, Aesch. Ag. 1169 ; προομόσας τοὺς νομίμους θεούς, ἦ μὴν ἐλπίζειν εὑρήσειν, Plat. Legg. XII.954a, die Götter vorher beschwörend ; Dem. 29.52 u. A.
προόμνυμι
Attic aor1 προὔμοσα
- 1to swear before or beforehand, Dem.
- 2to testify on oath before that . ., c. acc. et inf., Aesch., Dem.