προσαναβαίνω
προσαναβαίνω, to go up
Could not find προσαναβαῖνον in Logeion dictionaries.
προσαναβαῖνον present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter accusative singular of προσαναβαίνω
προσανα-βαίνω, fut. -βήσομαι X. Eq.Mag. 1.2:—
- go up, or mount besides, l.c.; of water-birds, π. πρὸς τὰς πέτρας Arist. HA 617a26; π. πρὸς τὸ ὄρθιον D.C. 39.45; rise higher, as a swollen river, Plb. 3.72.4; πόλις προσαναβαίνουσα lying on a mountain side, Poll. 9.20: metaph., π. τῷ Ῥωμύλῳ go back as far as R., Plu. Thes. 1.
- II c. acc. loci, climb, ascend, τὸ σιμόν Pl.Com. 79.
προσ·αναβαίνω (f. -αναβήσομαι, ao. 2 -ανέβην, etc.)
1 monter vers, avec πρός et l’acc. Arstt. H.A. 9, 21, etc. ; abs. monter, grossir, en parl. d’un fleuve, Pol. 3, 72, 4 ; fig. remonter jusqu’à : τῷ Ῥομύλῳ, Plut. Thes. 1, remonter jusqu’à Romulus ||
2 monter encore, grossir une troupe, Xén. Hipp. 1, 12.
προσαναβαίνω, noch dazu hinan- od. hinausschreiten, -steigen ; τὸ σιμόν, Plat. com. bei Schol. Ar. Lys. 288 ; πρὸς τὰς πέτρας, Arist. H.A. 9.21 ; von Reitern, noch dazu zu Pferde steigen, Xen. Hipp. 1.12 u. Sp.; vom Fluß, anschwellen, Pol. 3.72.4, vgl. 4.39.8 ; übertr., τῷ Ῥωμύλῳ, Plut. Thes. 1, in der Erzählung bis auf R. hinansteigen.
προσαναβαίνω
fut. -βήσομαι
- to go up or mount besides, Xen.:— to rise higher, as a swollen river, Polyb.: metaph., πρ. τῷ Ῥωμύλῳ to go back to Romulus, Plut.