προόμνυμι
προόμνυμι, to swear before
Could not find προυμόσας in Logeion dictionaries.
προυμόσας Verb: aorist active participle masculine nominative singular, Verb: aorist active participle masculine vocative singular of προόμνυμι
προόμνῡμι, and προομνύω (Paus. 4.5.8),
- swear before or beforehand, D. 29.57; τοὺς θεοὺς ἦ μὴν ἐλπίζειν . . by the gods, Pl. Lg. 954a; π. ὅρκον Paus. l.c.: c. acc. et inf., προυμόσας τό μʼ εἰδέναι A. Ag. 1196; π. τι εἶναι D. 29.52.
προ·όμνυμι (f. προομοῦμαι, ao. προώμοσα, d’où part. avec contr. προυμόσας, etc.) jurer auparavant, acc. Eschl. Ag. 1196 ; abs. Dém. 861, 14 ; πρ. τοὺς θεούς, avec l’inf. Plat. Leg. 954a, jurer auparavant par les dieux que, etc. ; avec une prop. inf. Dém. 859 fin.
προόμνυμι, [ῡ], u. προομνύω (s. ὄμνυμι), vorschwören, vorher schwören ; μαρτύρησον προὐμόσας τό μʼ εἰδέναι, Aesch. Ag. 1169 ; προομόσας τοὺς νομίμους θεούς, ἦ μὴν ἐλπίζειν εὑρήσειν, Plat. Legg. XII.954a, die Götter vorher beschwörend ; Dem. 29.52 u. A.
προόμνυμι
Attic aor1 προὔμοσα
- 1to swear before or beforehand, Dem.
- 2to testify on oath before that . ., c. acc. et inf., Aesch., Dem.