προφήτης
προφήτης, one who speaks for a God and interprets his will
Could not find προφήτου in Logeion dictionaries.
προφήτου Noun: masculine genitive singular of προφήτης
- prop. one who speaks for a god and interprets his will to man, Διὸς π. interpreter, expounder of the will of Zeus, of Tiresias, Pi. N. 1.60; Βάκχου π., perh. of Orpheus, E. Rh. 972; [Διονύσου] π., of the Bacchae, Id. Ba. 551 (lyr.); Νηρέως π., of Glaucus, Id. Or. 364; esp. of the Delphic Apollo, Διὸς π. ἐστὶ Λοξίας πατρός A. Eu. 19; of the minister and interpreter at Delphi, Hdt. 8.36, 37; at the Ptoön, ib. 135, IG 7.4135.13 (ii B.C.); cf. προφῆτις.
- 2 title of official keepers of the oracle at Branchidae, CIG 2884, al., Supp.Epigr. 1.426 (Milet., i A.D.); elsewhere, IG 14.961, 1032, 1084, 2433 (Massilia), 9(2).1109.22 (Coropa, ii/i B.C.), etc.
- b in Egyptian temples, member of the highest order of the clergy, priest, π. θεῶν Εὐεργετῶν PTeb. 6.3 (ii B.C.), cf. OGI 56.59 (Canopus, iii B.C.), etc.
- 3 interpreter, expounder of the utterances of the μάντις (q.v.), Pl. Ti. 72a: hence, of Poets, Πιερίδων π. Pi. Pae. 6.6; Μουσᾶν π. B. 8.3, cf. Pl. Phdr. 262d.
- 4 possessor of oracular powers, of Amphiaraus, A. Th. 611, cf. Ag. 409 (lyr.); of Pseudo-Bacis, Ar. Av. 972; of Epimenides, Ep.Tit. 1.12.
- 5 generally, interpreter, declarer, ἐγὼ π. σοι λόγων γενήσομαι E. Ba. 211; π. ἀτόμων, of the Epicureans, Ath. 5.187b; τῶν Πύρρωνος λόγων, of Timon, S.E. M. 1.53; spokesman, LXX Ex. 7.1.
- b metaph., proclaimer, harbinger, κώμου προφάτας, of the wine-bowl, Pi. N. 9.50; δείπνου π. λιμός Antiph. 217.23; φθόης π. Pl.Com. 184.4; τέττιξ . . θέρεος γλυκὺς π. Anacreont. 32.11.
- II herald at the games, B. 9.28 (pl.).
- III in LXX, revealer of Godʼs will, prophet, 1 Ki. 9.9, al.:— hence,
- 2 in NT, inspired preacher and teacher, organ of special revelations from God, 1 Ep.Cor. 12.28, 14.32; and (as comprised in this),
- b foreteller, prophet of future events, Act. Ap. 2.30, 3.18, 21, 2 Ep.Pet. 3.2.
- 3 herbalist, Ps.-Dsc. 1.10, al.; quack doctor, Gal. 16.761.
1. profeet; overdr.:
2. uitlegger:
3. vertolker:
Strong 4396
one who acts as an interpreter or forth-teller of the Divine will (v. Lft., Notes, 83 f.; Tr., Syn., § vi), a prophet;
1. in cl. (Æsch., Hdt., Plat., al.), of the interpreters of oracles.
2. In NT,
(a) of the OT prophets: Mt 5:12, Mk 6:15, Lk 4:27, Jo 8:52, Ro 11:3, al.;
(b) of prophets in general: Mt 10:41, 13:57 21:46, Mk 6:4, Lk 13:33, al.;
(c) of John the Baptist: Mt 21:26, Mk 6:15, Lk 1:76;
(d) of Christ: Mt 21:11, Jo 6:14, Ac 3:22, 23 7:37 (LXX);
(e) of Christian prophets in the apostolic age: Ac 15:32, I Co 12:28, Eph 2:20, al.;
(f) by meton., of the writings of prophets: Lk 24:27, Ac 8:28, al.;
(g) of a poet: Tit 1:12 (on the use of the term in π. and Inscr., v. Deiss., BS, 235 f.; MM, xxii).
1
φώσφω[ρ], ἐλ[θ]ὲ ἱλαρὸς καὶ ἐπήκοος τ[ῷ] σῷ προφήτῃ
portador de luz, ven propicio y obediente a tu profeta
ἐπεδείξατο Παχράτης, ὁ π. Ἡλιουπόλεως
lo mostró Pacrates, el profeta de Heliópolis
π. τῶν ἁγίων ὀνομάτων εἰμί, ὁ ἀ<εὶ> ἴσος
soy profeta de los sagrados nombres, el que es siempre igual
Ἑρμῆ κοσμοκρ]άτωρ, ... [παμφώνου γ]λώσσης μεδέω[ν, θνητοῖσι προφῆτα
Hermes, señor del universo, protector de una lengua expresiva, profeta para los mortales
2
ἐγὼ εἰμι Μοϋσῆς ὁ π. σου, ᾧ παρέδωκας τὰ μυστήριά σου
yo soy Moisés, tu profeta, a quien entregaste tus misterios
καθὼς εἶπεν Ἠσαΐας ὁ π.
como dijo Isaías el profeta
- Ione who speaks for a God and interprets his will to man, a prophet; so Teiresias is πρ. Διός, Joveʼs interpreter, Pind.; and of Apollo, Διὸς προφήτης ἐστὶ Λοξίας πατρός Aesch.; while the Pythia, in turn, became the προφῆτις of Apollo, Hdt.; so Poets are called οἱ τῶν Μουσῶν προφῆται interpreters of the Muses, Plat.
- 2generally, an interpreter, declarer, ἐγὼ πρ. σοι λόγων γενήσομαι Eur.; so, the bowl is called κώμου προφάτης, Pind.
- IIin NTest.,
- 1one who possesses the gift of προφητεία, an inspired preacher and teacher.
- 2the revealer of Godʼs counsel for the future, a prophet (in the modern sense of the word), a predicter of future events.
-
…κλαιόμενα τάδε βρέφη σφαγάς, ὀπτάς τε σάρκας πρὸς πατρὸς βεβρωμένας. τὸ μὲν κλέος σοῦ μαντικὸν πεπυσμένοι ἦμεν · προφήτας δʼ οὔτινας ματεύομεν. ἰὼ πόποι, τί ποτε μήδεται ; τί τόδε νέον ἄχος μέγα μέγʼ ἐν δόμοισι τοῖσδε…
Aeschylus, Agamemnon
-
…θατήρων ἐλαίῳ φάρεʼ ἐς εὔθροον ἐμπίτνων ὅμιλον, τετραέλικτον ἐπεὶ κάμψεν δρόμον. Ἰσθμιονίκαν δίς νιν ἀγκάρυξαν εὐβού λων ἀεθλάρχων προφᾶται · δὶς δʼ ἐν Νεμέᾳ Κρονίδα Ζηνὸς παρʼ ἁγνὸν βωμόν · ἁ κλεινά τε Θήβα δέκτό νιν εὐρύχορόν τʼ Ἄργος…
Bacchylides, Odes
-
…μάστιγι παγκοίνῳ ʼδάμη. οὕτως δʼ ὁ μάντις, υἱὸν Οἰκλέους λέγω, σώφρων δίκαιος ἀγαθὸς εὐσεβὴς ἀνήρ, μέγας προφήτης, ἀνοσίοισι συμμιγεὶς θρασυστόμοισιν ἀνδράσιν βίᾳ φρενῶν, τείνουσι πομπὴν τὴν μακρὰν πάλιν μολεῖν, Διὸς θέλοντος ξυγκαθελκυσθήσεται. δοκῶ…
Aeschylus, Seven Against Thebes
-
…ἐντὸς ἔχει δώ ματος ἤδη θιασώταν σκοτίαις κρυπτὸν ἐν εἱρκταῖς. ἐσορᾷς τάδʼ, ὦ Διὸς παῖ Διόνυσε, σοὺς προφήτας ἐν ἁμίλλαισιν ἀνάγκας ; μόλε, χρυσῶπα τινάσσων, ἄνα, θύρσον κατʼ Ὄλυμπον, φονίου δʼ ἀνδρὸς ὕβριν κατάσχες…
Euripides, Bacchae
-
…ἔχειν κοινάς, διαριθμῶν δʼ οὐδένʼ αὔξεσθαι θέλει. ἐπεὶ σὺ φέγγος, Τειρεσία, τόδʼ οὐχ ὁρᾷς, ἐγὼ προφήτης σοι λόγων γενήσομαι. Πενθεὺς πρὸς οἴκους ὅδε διὰ σπουδῆς περᾷ, Ἐχίονος παῖς, ᾧ κράτος δίδωμι γῆς .…
Euripides, Bacchae
-
…ὁπλισμούς, ἄγουσά τʼ ἀντίφερνον Ἰλίῳ φθορὰν βέβακεν ῥίμφα διὰ πυλᾶν ἄτλητα τλᾶσα · πολλὰ δʼ ἔστενον τόδʼ ἐννέποντες δόμων προφῆται · ἰὼ ἰὼ δῶμα δῶμα καὶ πρόμοι, ἰὼ λέχος καὶ στίβοι φιλάνορες. πάρεστι σιγὰς ἀτίμους ἀλοιδόρους ἄλγιστʼ ἀφημένων…
Aeschylus, Agamemnon
-
…χώρας τῆσδε πρυμνήτης ἄναξ. τέχνης δέ νιν Ζεὺς ἔνθεον κτίσας φρένα ἵζει τέταρτον τοῖσδε μάντιν ἐν θρόνοις · Διὸς προφήτης δʼ ἐστὶ Λοξίας πατρός. τούτους ἐν εὐχαῖς φροιμιάζομαι θεούς. Παλλὰς προναία δʼ ἐν λόγοις πρεσβεύεται · σέβω δὲ…
Aeschylus, Eumenides
-
…μέρει ἑκατέρας ἑκατέρᾳ τῇ χειρὶ ἐφάπτεσθαι. σφᾶς οὖν, ἐπειδὴ ἀφικέσθαι, εὐθὺς δεῖν ἰέναι πρὸς τὴν Λάχεσιν. προφήτην οὖν τινα σφᾶς πρῶτον μὲν ἐν τάξει διαστῆσαι, ἔπειτα λαβόντα ἐκ τῶν τῆς Λαχέσεως γονάτων κλήρους τε καὶ βίων…
Plato, Republic
-
…· ἐπειδὴ δὲ κατὰ σχολὴν σκέψασθαι, κόπτεσθαί τε καὶ ὀδύρεσθαι τὴν αἵρεσιν, οὐκ ἐμμένοντα τοῖς προρρηθεῖσιν ὑπὸ τοῦ προφήτου · οὐ γὰρ ἑαυτὸν αἰτιᾶσθαι τῶν κακῶν, ἀλλὰ τύχην τε καὶ δαίμονας καὶ πάντα μᾶλλον ἀνθʼ ἑαυτοῦ. εἶναι…
Plato, Republic
-
…δὴ εἰρηκέναι ταῦτα καὶ ἐπερωτῆσαι τί χρὴ πράττοντας αὐτοὺς τῶν παρόντων κακῶν ἀπαλλαγὴν εὑρεῖν, ἄλλο μὲν οὐθὲν ἀποκριθῆναι τὸν προφήτην τὸν γὰρ θεὸν οὐκ ἐᾶν δῆλον ὅτι καλέσαντα δὲ αὐτόν, Ἀθηναίοις, φάναι, τάδε λέγει Ἄμμων · φησὶν…
Plato, Alcibiades 2