προφοβέομαι
προφοβέομαι, to fear beforehand, fear at the thought of
προφοβ-έομαι, Pass.,
- fear beforehand, πολέμους αἱματόεντας A. Supp. 1044 (lyr.); π. μὴ . . X. Cyr. 1.6.24 (v.l.): abs., τὸ προφοβηθῆναι D.C. 55.18.
προ·φοβέομαι-οῦμαι, s’effrayer ou craindre d’avance, acc. Eschl. Suppl. 1045.
προφοβέομαι
fut. ήσομαι
- Pass. to fear beforehand, fear at the thought of, Xen.