προφητικός
προφητικός, oracular
προφητ-ικός, ή, όν,
- oracular, prophetic, ἀνήρ Ph. 1.515; λόγος ib. 95, 2 Ep.Pet. 1.19; νοῦς Ph. Fr. 66H. (Sup.), cf. Luc. Alex. 60.
- 2 εἰκὼν χαλκῆ π. in the official robes of a προφήτης, Rev.Phil. 44.38 (Didyma); so ἠμφιεσμένος π. σχήματι, στολίσας σεαυτὸν π. σχήματι, PMag.Par. 1.933, PMag.Berol. 1.278.
προφητικός, ή, όν, de prophète ou de prophétie, prophétique, Luc. Alex. 60 ; NT. 2 Petr. 1, 19.
Étym. προφήτης.
προφητικός, ή, όν, was zum προφήτης gehört, prophetisch, Sp., wie Luc. Alex. 60 ; bes. K.S.
Strong 4397
*†
of prophecy, prophetic: Ro 16:26, II Pe 1:19.†
a
στολίσας σεαυτὸν προφητικῷ σχήματι ἔχε ἐβεννίνην ῥάβδον ἐν τῇ λαιᾷ χειρί
vestido a la manera de un profeta sostén una varilla de ébano en la mano izquierda
ὅταν μαντεύῃ ἠμφιεσμένος προφητικῷ σχήματι
cuando busques oráculos vestido con ropajes proféticos
προφητικός
from προφήτης
προφητικός, ή, όν
- oracular, Luc.