προφθίμενος
προφθίμενος, dead
προφθίμενος [ῐ], η, ον,
- dead or killed before, AP 7.184 (Parmen.).
προ·φθίμενος, η, ον [ῐ] mort avant, Anth. 7, 184.
Étym. π. φθίνω.
προφθίμενος, vorher gestorben, getötet, von *προφθίω, was sonst nicht vorkommt, Parmenio 14 (VIII.184).
προφθίμενος
προ-φθίμενος (ῐ), η, ον
- dead or killed before, Anth.