πύριος
πύριος, fiery
πύριος [ῠ], α, ον,
- = πύρινος (πῦρ), Iamb. Myst. 2.7, Dam. Pr. 9. Adv. -ίως Iamb. Myst. 2.4 (s.v.l.).
πύριος, ος, ον [ῠ] c. πύρινος 1, Jambl. Myst. 7 ; Syn. Hymn. 3, 373, etc.