πυρικαύτωρ
πυρικαύτωρ, burning with fire
πῠρι-καύτωρ, ορος, ὁ,
- burning with fire, σφαίρης πυρικαύτορα κύκλον Timo 67.7.
πυρι·καύτωρ, ορος [ῠῐ] adj. m. qui consume par le feu. Timon (Sext. p. 284).
πυρικαύτωρ, ορος, ὁ, der mit Feuer brennende, Timon. Phlias. 41.