πυρισμάραγος
πυρισμάραγος, roaring with fire
πῠρι-σμάρᾰγος [ᾰρ], ον,
- roaring with fire, Theoc. Syrinx 8 (v.l. -σφάραγος).
πυρι·σμάραγος, ος, ον [ῠᾰᾰ] qui pétille ou craque au feu, Anth. 15, 21, 8.
Étym. π. σμαραγέω.
πυρισμάραγος, im oder vom Feuer tosend, krachend, Theocr. syrinx (XV.21), Πόθος.
πυρισμάραγος
πῠρι-σμάρᾰγος (σμᾰ), ον,
- roaring with fire, Theocr.