πυρίκαυτος Save Bailly 2024 Pape πυρί·καυτος, ος, ον [ῠῐ] inflammatoire, Plat. Tim. 85c ; Luc. As. 6, etc. Étym. cf. le préc. πυρίκαυτος, = πυρίκαυστος ; Luc. Asin. 6 ; Nonn. D. 10.74, oft ; auch νοσήματα, Plat. Tim. 85c.