σειραῖος
σειραῖος, joined by a cord
Could not find σειραῖον in Logeion dictionaries.
σειραῖον masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of σειραῖος
σειραῖος, α, ον, (σειρά)
- joined by a cord or band, ἵππος σ.,= σειραφόρος, S. El. 722; δυσὶ γὰρ ἵπποις . . τρίτος παρείπετο σ. … ῥυτῆρσι συνεχόμενος D.H. 7.73; νῶτα σειραίον (sc. ἵππου) cj. for σειρίου in E. Fr. 779.8; σ. ἱμάς the attaching trace of the horse, Poll. 1.148; cf. ὑποσειραῖος.
- 2 of cord, twisted, βρόχοι E. HF 1009; μήρινθος Orph. A. 241.
σειραῖος, α, ον :
1 attaché par des traits ou par une longe : ἵππος, cheval de trait, DH. 7, 73 ; ou cheval de main, Soph. El. 721, p. opp. à ζύγιος ||
2 qui sert de lien, Eur. H.f. 1011 ; Orph. Arg. 241.
Étym. σειρά.
σειραῖος, am Seile ; gew. ἵππος σ., das Handpferd, das an der Leine zieht, Suid. ὁ ἔξω τοῦ ζυγοῦ, ὁ δεξιός ; Soph. El. 712 ; übertr., das rechte von zwei Jochpferden, ὑπὸ σειραίοις ποσὶν ἕλκουσαν τέκνα, Eur. Herc.Fur. 446, neben sich herführend ; σειραῖος ἱμάς, der Riemen vom Handpferde, Poll. 1.148 ; σειραίη μήρινθος, Orph. Arg. 241.
σειραῖος, α, ον
σειρά
- 1joined by a cord or band, ἵππος σ. σειραφόρος, Soph.
- 2of cord, twisted, βρόχοι Eur.