σείρινος
σείρινος, η, ον [ῐ] de la grande chaleur ou de la canicule, Lycurg. (Harp.).
Étym. σείριος.
σείρινος, heiß, hitzig brennend, bes. von der Sonnen- und Sommerhitze ; dah. σείρινα ἱμάτια, leichte Sommerkleider, Lycurg. bei Harp. u. VLL ; doch schrieb man nach Phot. auch σέρινα.