συνεκλείπω
συνεκλείπω, vanish with
Could not find συνεκλείπουσι in Logeion dictionaries.
συνεκλείπουσι present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of συνεκλείπω
συνεκ-λείπω,
- vanish with or also, Str. 10.2.12, Plu. Def.orac. 2.415f, Max. cum princip. 777a, al., Gal. 12.412; Νομᾷ . . ἐν εἰρήνῃ τὴν Ῥώμην ὑπάρχειν συνεξέλιπε ended with his life, Plu. Comp.Lyc.Num. 4.
συν·εκλείπω, faire défaut en même temps, Str. 455 ; Plut. Lyc. c. Num. 4.
συνεκλείπω, mit oder zugleich ausbleiben ; Strab. 10.2.12 ; Plut. defect. orac. 11 u. öfter.