συνεκπνέω
συνεκπνέω, to breathe one’s last along with
συνεκ-πνέω,
- breathe oneʼs last along with, τινι E. IT 684, cf. PHerc. 1041.3; σ. τῷ χαίρειν Luc. Laps. 3.
συν·εκπνέω, exhaler son souffle ou mourir avec, Eur. I.T. 684 ; Luc. Laps. 3.
συνεκπνέω, (πνέω), mit oder zugleich aushauchen, sterben, τινί, Eur. I.T. 684 ; Luc. amor. 47.
συνεκπνέω
fut. -πνεύσομαι
- to breathe oneʼs last along with another, c. dat., Eur.