συσπείρω
συσπείρω, to sow together
Could not find συνεσπαρμένον in Logeion dictionaries.
συνεσπαρμένον perfect middle-passive participle masculine accusative singular, perfect middle-passive participle neuter nominative singular, perfect middle-passive participle neuter vocative singular, perfect middle-passive participle neuter accusative singular of συσπείρω
συσπείρω,
- sow or scatter together with, Gp. 11.5.2, 12.7.2:—Pass., Luc. Dom. 8, Porph. VP 44; ἐν ἑαυτῷ συνεσπαρμένον Dam. Pr. 107.
συ·σπείρω (f. συσπερῶ, ao. συνέσπειρα, etc.)
1 ensemencer ou semer ensemble ou en même temps, Geop. ||
2 semer ou répandre avec, pass. Luc. Dom. 8.
συσπείρω, mit, zugleich, zusammen säen, besäen, Clem.Al. u. a.Sp.; χρυσὸς τῷ λοιπῷ κόσμῳ συνεσπαρμένος, mit darunter gestreut, Luc. dom. 8.
συσπείρω
fut. ερῶ
- to sow together, Luc.