συνείρω
συνείρω, to string together
Could not find συνεῖρον in Logeion dictionaries.
συνεῖρον imperfect active indicative 3rd plural, imperfect active indicative 1st singular, present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter accusative singular of συνείρω
συνείρω, Aeol. aor. part. fem. συνέρραις (α) dub. in Sapph. 78:—
- string together, Ar. Av. 1079; ᾠδαῖς τε καὶ ὀρχήσεσιν ἀλλήλοις Pl. Lg. 654a; σ. [ὀνόματα] connect them with their roots, Id. Cra. 425b; σ. ἐπανελθόντες ἐπὶ τὴν ἀρχὴν μέχρι τῆς τελευτῆς τὸν λόγον trace its connexion, Id. Plt. 267a; σ. [τοὺς κύνας] ἀπό τινος lead them on connectedly from a point, X. Cyn. 6.21; σ. στεφάνους Aristid. 1.143J.; ὄρπακας ἀνήτοιο (-τω codd.) Sapph. l.c.:—Pass., συνείρεται τὸ ἐφεξῆς is closely connected, follows of itself, Arist. GA 741b9, cf. GC 336b33; συνειρομένη πραγματεία a connected system, Id. Metaph. 986a7.
- II in speaking, freq. in a disparaging sense, σ. λόγους ἀπνευστεί D. 18.308; συνείρουσι μὲν τοὺς λόγους, ἴσασι δʼ οὔπω Arist. EN 1147a21, cf. Phld. Rh. 1.247 S.; ὑπὸ τὴν ἀναπνοὴν ἑπτὰ καὶ πέντε στίχους σ., in a breath, Plb. 10. 47.9; σ. λήρους Luc. Tim. 9, cf. Nigr. 8, Bacch. 7; also simply of a continuous speech, σ. καθʼ ἓν ἕκαστον Isoc. 15.184; σ. τὰς ἑξῆς πράξεις D.S. 16.76; τὴν κατηγορίαν Luc. Pisc. 22; τὸ γνῶθι σαυτὸν πολλάκις Id. DMort. 3[2].2.
- 2 seemingly intr. (sc. λόγους), discourse, περὶ τῆς κλοπῆς Id. Prom. 5; connect oneʼs reasoning, continue the subject, Arist. Top. 158a37, Metaph. 995a10, 1093b27; σ. εἰς τὸ πρόσω Id. Div. Somn. 464b4; ἀπὸ τῶν εἰρημένων Id. GA 716a4: and then, more generally, continue, c. part., συνεῖρον ἀπιόντες, i.e. they went off without pausing, X. Cyr. 7.5.6; σ. κινούμενος continue moving, Arist. Ph. 262a16, cf. Diocl. Fr. 142: abs., to be continuous or connected, Arist. SE 175a30, Mete. 362b29, GC 318a13, al., Epicur. Ep. 3 p.64 U.
συν·είρω, anc. att. ξυν·είρω (seul. prés., impf. συνεῖρον et ao. συνεῖρα)
I tr. :
1 lier ensemble, acc. Xén. Cyn. 6, 21 ; Ar. Av. 1079 ; ᾠδαῖς τε καὶ ὀρχήσεσιν ἀλλήλοις, Plat. Leg. 654a, former la chaîne les uns avec les autres en chantant et en dansant ||
2 rattacher à : σ. ὀνόματα, Plat. Crat. 425b, rattacher ces mots à leur racine ; p. anal. mettre à la suite l’un de l’autre, énumérer, Isocr. Antid. § 184 ; DS. 16, 76 ; ou répéter, Luc. D. mort. 2, 2 ; prononcer de suite, sans s’interrompre, Dém. 358, 12 ; Luc. Pisc. 22, etc. ; avec ironie, débiter tout d’une haleine, Arstt. Nic. 7, 3, 8 ; Pol. 10, 47, 9 ; Luc. Tim. 9 ||
II intr.
1 être lié avec, dépendre de, avec ἀπό et le gén. Arstt. G.A. 1, 2, 1 ||
2 être continu, se succéder ou se poursuivre sans interruption, Arstt. Top. 8, 3, 1 : Metaph. 1, 3, 2, etc. ; particul. faire une marche sans s’arrêter, Xén. Cyr. 7, 5, 6 ||
3 avoir de la consistance, de la cohésion, Arstt. Soph. el. 16, 5 ; Meteor. 2, 5, 17, etc.
1. aan elkaar rijgen,
2. doorgaan zonder te stoppen:
2. *συν-είρω compos. van 2. εἴρω; praes. ontbreekt, zie συναγορεύω.
συνείρω, (εἴρω), zusammenknüpfen, anreihen ; τοὺς σπίνους, Ar. Av. 1079 ; κύνας, Xen. Cyn. 6.21 ; ᾠδαῖς τε καὶ ὀρχήσεσιν ἀλλήλους ξυνείροντας, Plat. Legg. II.654a ; Folgde : ἀτάκτως συνείρων, Luc. Nigr. 8 ; συνείρωμεν τὸν λόγον, Plat. Polit. 267a ; auch ohne λόγον, eine zusammenhangende Rede halten, vgl. λόγους τούτους συνείρει σαφῶς καὶ ἀπνευστί, Dem. 18.308 ; ἀτάκτως συνείρων, Luc. Nigr. 8, vgl. somn. 8 ; zusammenhangend lesen, Pol. 10.47.9 ; mit u. ohne ὁδόν, zusammengehen ; συνεῖρον ἀπιόντες, Xen. Cyn. 7.5.6 ; – ἀρχὰς ὑποτίθεσθαι, αἳ ἐπιπολὺ δύνανται συνείρειν, Arist. gen. anim. 2.1, vielumfassende Prinzipien.
συνείρω
only in pres. and imperf.
- Ito string together, Lat. connectere, Ar., Plat.
- IIto string words together, Dem., etc.: then, seemingly intr. (sub. λόγους) to speak on and on, go on without pausing, Xen.