συννέμω
συννέμω, to tend together
Could not find συννεμομένους in Logeion dictionaries.
συννεμομένους present middle-passive participle masculine accusative plural of συννέμω
συννέμω,
- feed or tend together, of the shepherd:—Pass., feed with, τοῖς θήλεσι, of the males, Arist. HA 572b21.
- 2 generally, make oneʼs partner or associate, εἰσαγαγεῖν τὴν δοκιμασίαν συννείμαντας IG 2(2).850.20; Ῥώμη προσποιοῦσα ἑαυτῇ καὶ συννέμουσά τινας Plu. Rom. 16:—Pass., to be associated, Id. Def.orac. 2.424a; ποιητικὴν μουσικῇ -ομένην QConv. ib. 744f; ἀχθόμενος ἐπὶ τῷ -νέμεσθαι πολλάκις Ἀκέστορι Satyr. Vit.Eur. Fr. 39xv29; cf. συννομέομαι.
συν·νέμω, partager ou attribuer ensemble, Plut. Rom. 16, etc. ; au pass. Plut. M. 424a, 744f ||
Moy. paître ensemble, Arstt. H.A. 6, 18, 17.
συννέμω, (νέμω),
1) mit zuteilen, Plut. Rom. 16.
2) zusammen auf die Weide treiben. u. pass. zusammen auf die Weide gehen, Arist. H.A. 6.18 u. Sp.
1) mit zuteilen, Plut. Rom. 16.
2) zusammen auf die Weide treiben. u. pass. zusammen auf die Weide gehen, Arist. H.A. 6.18 u. Sp.
συννέμω
fut. -νεμῶ
- to tend together, of the shepherd: generally, to make oneʼs associate, Plut.