συννεάζω
συννεάζω, to be young with
συννεάζω,
- to be young with another, συννεάζων ἡδὺ παῖς νέῳ πατρί E. Fr. 317.6: abs., σ. καὶ συγγηράσκειν Alciphr. 2.3; join in youthful wantonness, Philostr. VS 2.21.2.
συν·νεάζω :
1 passer sa jeunesse avec, dat. Eur. fr. 319 Nauck ; abs. Alciphr. 2, 3, 9 ||
2 se conduire ensemble comme des jeunes gens, Philstr. 603.
συννεάζω, zugleich jung sein, mit Andern die Jugend zubringen ; Eur. bei Stob. Flor. 71.7 ; Alciphr. 2.3. – Auch = συννεανιεύομαι, Philostr. v.Soph. 2.10.