συνναύτης
συνναύτης, a shipmate
συνναύτης, ου, Dor. -τας, ὁ,
- shipmate, S. Aj. 902 (lyr.), E. Cyc. 425, 705, 708, Pl. R. 389c.
- II pl., members of a guild of worshippers of Isis, IGRom. 1.817.21 (Callipolis).
συν·ναύτης, ου (ὁ) compagnon de navigation, Soph. Aj. 902, etc.
συνναύτης, ὁ, Schiffsgenosse ; Soph. Aj. 886 ; Eur. Cycl. 424 ; Plat. Rep. III.389c, Polit. 297a u. Sp., wie Luc.
συνναύτης
συν-ναύτης, ου, ὁ,
- a shipmate, Soph., Eur.