συννεύω
συννεύω, contract, converge, bend down together; agree
Could not find συννευόντων in Logeion dictionaries.
συννευόντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of συννεύω
συν-νεύω,
- contract, τὰς ὀφρῦς Ps.-Luc. Philopatr. 1.
- II intr., incline to a point, converge, εἰς ὀξύ Thphr. Ign. 51; εἰς ἓν κέντρον Plu. Num. 9; εἰς ταὐτό Id. QConv. 2.666c; πρὸς τὴν αὐτὴν ὑπόθεσιν Plb. 3.32.7; διαστρέφεται συννεύουσα ἢ παραλλάσσουσα ἄνω ἢ κάτω, of a broken jaw, Sor. Fract. 12; σ. ἔνδον tending inwards, Aret. SA 1.7; τῶν πραγμάτων συννενευκότων converged (to a favourable issue), J. BJ 4.10.7.
- 2 bow down together, Arr. An. 1.1.9, 6.10.2; κάτω σ. Luc. Anach. 24.
- 3 consent, agree, ξύννευσον S. OT 1510; πρὸς ἓν ἔργον Muson. Fr. 14 p.73 H., cf. Plu. Num. 6.
- III invite by beckoning, Thom.Mag. p.276 R.
συν·νεύω :
I tr. incliner ensemble ou l’un vers l’autre : τὰς ὀφρῦς κάτω, Luc. Philopatr. 1 ; A. Aphr. Probl. 1, 69, froncer les sourcils ||
II intr. :
1 se pencher ensemble ou l’un vers l’autre, converger : εἰς ὀξύ, Th. Ign. 51, de façon à se terminer en pointe ; εἰς ἓν κέντρον, Plut. Num. 9, converger de façon à se réunir en un seul centre ; fig. πρὸς τὴν αὐτὴν ὑπόθεσιν, Pol. 3, 32, 7, se rapporter à la même fin ||
2 fig. promettre, s’engager à, Soph. O.R. 1510 ; Muson. (Stob. Fl. 67, 20) ; Plut. Num. 6.
συννεύω, zusammenneigen, zusammenziehen ; τὰς ὀφρῦς συννένευκας, Luc. Philops. 1. – Intr., sich hinneigen, πρὸς τὴν αὐτὴν ὑπόθεσιν, Pol. 3.32.7, wie Plut. Num. 6 ; εἰς ἄλληλα, S.Emp. adv.log. 2.261, u. a.Sp. – Durch Zunicken bejahen, bestätigen, ξύννευσον σῇ ψαύσας χερί, Soph. O.R. 1510.
συννεύω
fut. σω
- Ito incline to a point, converge, Plut.
- IIto consent, agree, Soph.