συννοσέω
συννοσέω, to be sick
Could not find συννοσοῦντα in Logeion dictionaries.
συννοσοῦντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of συννοσέω
συννοσέω,
- to be sick or ill together, Hp. Aph. 2.15, E. IA 407; νενοσηκότος τοῦ δέρματος καὶ ἡ θρὶξ σ. Arist. GA 784a30; τινι with one, E. Andr. 948, Cic. Att. 2.2.1, Luc. Am. 46, etc.; νοσοῦντι συννοσοῦσʼ ἀνέξομαι E. Fr. 909.11 (troch.); σ. νοσούσῃ τῇ πατρίδι Alex.Aphr. in Top. 139.33, cf. Sor. 1.35.
συν·νοσέω-ῶ :
1 être malade avec, dat. Eur. Andr. 948 ; fr. 901, 11 Nauck ; Luc. Am. 46, etc. ; abs. Hpc. Aph. 1244 ; Arstt. G.A. 5, 4, 2 ||
2 être atteint de la même maladie, de la même passion, fig. Eur. fr. inc. 901, 11 Nauck ; Andr. 948 ; Plut. Sol. 20, Alex. 9 ; Jos. B.J. 3, 1, 2 ; p. opp. à συσσωφρονεῖν, Eur. I.A. 407.
συννοσέω, mit, zugleich, zusammen krank sein ; Eur. I.A. 407 u. oft ; καὶ συναλγεῖν, Plut. Sol. 20.
συννοσέω
fut. ήσω
- to be sick or ill together, Eur.; τινί with one, Eur.