συννοσέω
συννοσέω, to be sick
συννοσέω,
- to be sick or ill together, Hp. Aph. 2.15, E. IA 407; νενοσηκότος τοῦ δέρματος καὶ ἡ θρὶξ σ. Arist. GA 784a30; τινι with one, E. Andr. 948, Cic. Att. 2.2.1, Luc. Am. 46, etc.; νοσοῦντι συννοσοῦσʼ ἀνέξομαι E. Fr. 909.11 (troch.); σ. νοσούσῃ τῇ πατρίδι Alex.Aphr. in Top. 139.33, cf. Sor. 1.35.
συν·νοσέω-ῶ :
1 être malade avec, dat. Eur. Andr. 948 ; fr. 901, 11 Nauck ; Luc. Am. 46, etc. ; abs. Hpc. Aph. 1244 ; Arstt. G.A. 5, 4, 2 ||
2 être atteint de la même maladie, de la même passion, fig. Eur. fr. inc. 901, 11 Nauck ; Andr. 948 ; Plut. Sol. 20, Alex. 9 ; Jos. B.J. 3, 1, 2 ; p. opp. à συσσωφρονεῖν, Eur. I.A. 407.
συννοσέω, mit, zugleich, zusammen krank sein ; Eur. I.A. 407 u. oft ; καὶ συναλγεῖν, Plut. Sol. 20.
συννοσέω
fut. ήσω
- to be sick or ill together, Eur.; τινί with one, Eur.