σύννομος
σύννομος, feeding together, gregarious
σύννομος2, lawful, regular
σύννομος (A), ον, (νέμω, νομή)
- feeding in herds or together, ταῦροι, κριοί, τράγοι, Arist. HA 571b22; ἵπποι ib. 611a10; μᾶλα Theoc. 8.56 codd.(dub.l.): ἀγέλη (metaph., of mankind) Zeno Stoic. 1.61 (also σύννομον ἡ φιλία ζῷον, οὐκ ἀγελαῖον Plu. Mult. 2.93e); φῦλα πάντα συννόμων of birds that flock together, Ar. Av. 1756 (lyr.), cf. 209 (anap.); πάνθʼ ὅσα σύννομα ζῷα all animals that herd together, Pl. Criti. 110b, cf. Lg. 666e: c. dat., living with, τινι Luc. Syr.D. 54: metaph., ἔρωτες ἄταισι σ. associated with . ., A. Ch. 598 (lyr.); πνεύματα πόλει σ. Hp. Aër. 3.
- 2 c. gen. rei, sharing or partaking in a thing, σ. τινί τινος partner with one in . ., Pi. I. 3.17; τῶν ἐμῶν λέκτρων γεραιὰ ξύννομε partner of . ., A. Pers. 704 (troch.); τῶν ἐμῶν ὕμνων Ar. Av. 678 (lyr.): metaph., θαλάσσῃ (v.l. -ης) σύννομοι Σκιρωνίδες πέτραι, of the Scironides which lie between two seas, E. Hipp. 979; πταναὶ σύννομοι νεφέων δρόμου winged partners with the racing clouds, i.e. swift as the clouds, Id. Hel. 1488 (lyr.).
- 3 abs. as Subst., σύννομος, ὁ, ἡ, partner, consort, mate, of soldiers, A. Th. 354 (lyr.); ὡς λέοντε συννόμω S. Ph. 1436; of wives, αἱ δὲ σ. τἄξω . . τροφεῖα πορσύνουσʼ ἀεί Id. OC 340; of a paramour, Id. El. 600; of a lioness, A.R. 4.1339; θήλεια καὶ ἄρρην οἷον σύννομοι ἴτωσαν εἰς τὸν οἶκον Pl. Lg. 925c, cf. 943b; of certain tunnies, ἐστον κατὰ τοὺς λύκους συννόμω prob. in Ael. NA 15.3 (εἰς τὸν . . σύννομον codd.).
- II of things, kindred, correspondent, [τέχναι] ὅσαι σύννομοι Pl. Plt. 287b, cf. 289b; ἤθη Id. Lg. 930a; ἄστρον Id. Ti. 42b; φωνή, ὀσμή, D.H. 1.39; λίθοι σ. stones cut so as to fit, ashlar, Plb. 8.37.1, Str. 5.3.8, 17.1.48.
σύννομος (B), ον, (νόμος)
- lawful, regular, συναγωγὰ τῶν συνέδρων IG 5(1).1390.48 (Andania, i B.C.). Adv. -μως as required by law, Sardis 7(1).20.28 (vi A.D.).
1 σύννομος, anc. att. ξύννομος, ος, ον :
I qui paît ensemble ça et là ; fig. θαλάσσης σύννομοι πέτραι, Eur. Hipp. 979, les roches qui se baignent dans la mer, en parl. des roches Scironides ||
II propr. qui paît ensemble, Plat. Criti. 110b, Leg. 666e ; Arstt. H.A. 6, 18, 4, etc. ; Plut. M. 329b, etc. ; p. suite :
1 qui vit avec, dat. Luc. Syr. 54 ||
2 fig. associé à, dat. Eschl. Ch. 598 ||
3 habituel à, dat. Hpc. Aër. 281 ||
4 allié, particul. allié par le sang à, dat. Pd. I. 3, 27, etc. ; λέκτρων ξύννομος, Eschl. Pers. 704, qui partage la couche de qqn ; subst. ὁ, ἡ σ. qui partage le même sort, compagnon, en parl. de soldats, Eschl. Sept. 354 ; particul. époux, épouse, Soph. O.C. 340 ; Plat. Leg. 925c, 943b ; en parl. d’animaux, Soph. Ph. 1436 ; Arstt. H.A. 6, 18, 15 ; A. Rh. 4, 1339 ||
5 apparenté, qui a de l’affinité, en parl. d’arts, Plat. Pol. 287b ; de mœurs, de caractère, Plat. Leg. 930a ; de voix, d’une odeur, DH. 1, 39 ; d’où correspondant (astre) Plat. Tim. 42b ||
6 proportionnel, symétrique : λίθος, Pol. (Suid. vo σύννομος) ; Str. 235, 817 ; Hld. 9, 22, pierre de taille.
Étym. συννέμω.
2 σύννομος, ου (ὁ) action de paître ensemble, d’où réunion, El. N.A. 15, 3 dout.
Étym. συννέμω.
1. samen grazend:
2. delend in,
3. overeenkomstig, verwant:
σύννομος ¹, zusammenweidend, auf das Zusammenweiden Bezug habend, τέχναι, Plat. Polit. 287b ; – übh. zusammengesellt, Gefährte, Genosse, Λαβδακίδαισιν σύννομοι, Pind. I. 3.17 ; ὡς λέοντε συννόμω, Soph. Phil. 1422 ; übertr., El. 590, O.C. 341 ; κενὸς κενὸν καλεῖ ξύννομον θέλων ἔχειν, Aesch. Spt. 336 ; τῶν ἐμῶν λέκτρων γεραιὰ ξύννομε, Pers. 690 ; Eur. Hel. 1504 ; πάντων ξύννομε τῶν ἐμῶν ὕμνων ξύντροφʼ ἀηδοῖ, Ar. Av. 677 ; vgl. Valcken Eur. Hipp. 977 ; u. in Prosa : Plat. Legg. II.666e u. öfter ; γένος ἐν αὐτοῖς ταῦτα οὐδὲν ἔχει μέγα σύννομον, verwandt, Pol. 289b ; τρόπων ἤθη σύννομα, Legg. XI.930a ; – λίθος σύννομος, Strab. 5.3.8, ein in gleicher Größe behauener, abgepaßter Quaderstein zum Bauen.
σύννομος ², ὁ, das Zusammenweiden, -gehen, die Paarung, Ael. H.A. 15.3.
σύννομος
- 1sharing ground with, related to c. dat. καὶ ματρόθε Λαβδακίδαισιν σύννομοι πλούτου διέστειχον τετραοριᾶν πόνοις (contra Schr., “πλούτου — ut ἀπὸ κοινοῦ ut ad σύννομοι et ad διέστειχον referre liceat”) I. 3.17
σύννομος
σύν-νομος, ον,
νέμομαι
- 1feeding together, gregarious, Ar., etc.: metaph., ἄταισι σύννομοι associated with miseries, Aesch.
- 2σ. τινί τινος partner with one in a thing, λέκτρων ξύννομε partner of the bed, Aesch.: metaph., θαλάσσης σύννομοι πέτραι, of the Symplegades which lie between two seas, Eur.
- 3absol. as Subst., σύννομος, a partner, mate, of soldiers, Aesch., Soph.; of a wife, Soph.