συνυφίστημι

συνυφίστημι,

• call into existence together with, τινι Plot. 5.6.5, Jul. Or. 4.142a, Procl. Inst. 57:—Pass., with pf. and aor. 2 Act., coexist, Ph. 1.175, Plu. Fat. 2.572d, S.E. P. 3.26, M. 8.273, Alex.Aphr. Mixt. 228.21.
• • II Med., undertake along with, αὐτοῖς πάντα -στησομένους Plb. 4.32.7.

συνυφίστημι, (ἵστημι), mit oder zugleich existieren lassen, u. in den intr. tempp. mit existieren ; S.Emp. pyrrh. 3.26 ; ἀμφότερα συνυφέστηκεν ἀλλήλοις, adv.log. 2.273 ; auch mit unter- od. übernehmen, συνυφίστασθαί τινι πάντα, Pol. 4.32.7.