σφίγγω
σφίγγω, to bind tight, bind fast
Could not find σφιγχθέντος in Logeion dictionaries.
σφιγχθέντος aorist passive participle masculine genitive singular, aorist passive participle neuter genitive singular of σφίγγω
σφίγγω, Emp. 38.4, etc.: fut. σφίγξω AP 12.208 (Strat.): aor. ἔσφιγξα Alex. 31, AP 10.75 (Pall.), etc.:—Med., aor. ἐσφιγξάμην Hermesian. 7.81, Nonn. D. 15.247, al.:—Pass., aor. ἐσφίγχθην AP 6.331 (Gaet.), (ἀπ-) Hp. Mochl. 35: pf. ἔσφιγμαι D.H. 7.72, Luc. Musc. Enc. 3; inf. ἐσφίγχθαι Demetr. Eloc. 244, Philostr. VA 2.13: plpf. συνέσφικτο Procop.Gaz. p.168 B.:—
- •bind tight, bind fast:
- I of the person or thing bound, ἄρασσε μᾶλλον, σφίγγε A. Pr. 58; σφίγγετʼ, ἀμαλλοδέται, τὰ δράγματα Theoc. 10.44; κεκρύφαλοι σ. τεὴν τρίχα; AP 5.259 (Paul.Sil.); κρημνᾷ ἑαυτὴν σφίγξασα ἐκ τοῦ τραχήλου Luc. Asin. 24; σ. πύλας shut close, AP 5.293.5 (Agath.); τόκους clutch, ib. 11.289 (Pall.); σ. τὴν φράσιν straiten, abridge, Plu. QPlat. 2.1011e, cf. Demetr. Eloc. 244; πολλῷ χρόνῳ τὸν λόγον σφίγξαντες having severely restrained their utterance, Plu. Lib.educ. 2.6e:—Pass., ἐσφίγγετο πέπλος ζωστῆρι Theoc. 7.17; σ. ὑπὸ τοῦ βρόχου D.S. 12.17; σφιγχθεὶς χέρας APl. 16.198 (Maec.); σ. δράκοντι AP 6.331 (Gaet.); οὐ κατὰ τοὺς σφῆκας πάνυ ἐσφιγμένοι Luc. Musc.Enc. 3:—also Med. (in act. sense), Hermesian. 7.81, Nonn. D. 13.11, al.
- 2 of the thing used in binding, στραγγαλίδας ἐσφίγγετε you tied knots fast, i.e. raised all sorts of difficulties, Pherecr. 21; σ. τὴν ἀγκύλην τῆς ἐμβάδος Alex. 31; σφίγξω σοῖς περὶ ποσσὶ πέδην AP 5.178 (Mel.); σφίγγουσα τὰ πρὸς τοῖς γόνασι (sc. σπάργανα) Sor. 1.84; νεβρίδα στέρνοισι Nonn. D. 1.36; πέπλα . . ἑῷ καρήνῳ Musae. 252; σφιγχθεὶς στέφανος AP 12.135 (Asclep.).
- II bind or hold together, αἰθὴρ σ. περὶ κύκλον ἅπαντα Emp. 38.4; σ. πάντα Pl. Ti. 58a; ὁ ὠκεανὸς σ. τὴν οἰκουμένην Arist. Mu. 393b9, cf. Melinno ap. Stob. 3.7.12, AP 5.293.20 (Agath.).
- 2 tie up in a bundle, ἀργύριον LXX 4 Ki. 12.10.
- 3 tighten up, τὴν ἐκ τῆς μαλακῆς τρίψεως ἀραιότητα σ. Gal. 6.91; of astringents, ib. 477; σύες . . τοῖς ἄρρεσιν ἐμφερῶς ἐσφιγμέναι sows with firm flesh like boars, Sor. 1.30; ὑπὸ τῆς ἐμφύτου θερμασίας ἀναχαλᾶται τῶν ἐσφιγμένων ἕκαστον Id. 2.10.
- 4 press together, πόδας . . κατὰ γαστέρος Batr. 71; χεῖρας ib. 88.
σφίγγω (f. σφίγξω, ao. ἔσφιγξα, pf. inus. ; pass. ao. ἐσφίγχθην, pf. ἔσφιγμαι) étreindre, d’où :
1 enserrer, acc. Empéd. 236 Mullach ; Plat. Tim. 58a ; Arstt. Mund. 3, 11 ||
2 serrer ou lier étroitement : πόδας, Batr. 71, les pieds ; χεῖρας, Batr. 88, les mains ; πέδην περὶ ποσσί, Anth. 5, 179, une entrave autour des pieds ; πύλας, Anth. 5, 294, fermer solidement les portes ; abs. étreindre qqn pour l’embrasser, Luc. As. 24 ; au pass. σφιγχθεὶς χέρας, A. Pl. 198, à qui on a lié les mains ; fig. resserrer, condenser : φράσιν, Plut. M. 1011f ; D. Phal. § 244, son style ; λόγον, Plut. M. 6e, sa parole ||
Moy.
1 serrer, lier, acc. Christod. Ecphr. 273 ||
2 condenser, Hermésian. 81 ; Nonn. D. 15, 246 ||
➳ Pf. pass. 3 sg. ἔσφιγκται, Gal. 1, 615.
Étym. pré-grec.
1. vastsnoeren, vastbinden.
2. nauw omsluiten, omspannen:
σφίγγω, schnüren, zwängen, würgen, zusammenbinden, -ziehen, Aesch. Prom. 58 ; übh. einengen, einsperren, Plat. Tim. 58a ; σφιγχθεὶς δράκοντι, Gaet. 4 (VI.331); πύλας σφίγξασα, Agath. 8 (V.294); ἐσφιγμένοι, Luc. musc.enc. 3 ; τὰ δράγματα, Garben binden, Theocr. 10.44.
escucha mis sagrados cánticos, tú que estás encadenada por la espalda con terribles ligaduras, tú que gritas en la noche
σφίγγω
- to bind tight, bind fast, Aesch., Theocr.:—Pass., Theocr.