σφήν
σφήν, a wedge
σφήν, σφηνός, ὁ,
- wedge, Ar. Ra. 801, A.R. 1.1204, Arist. Mech. 853a19, PCair.Zen. 759.2 (iii B.C.), etc.; used as an instrument of torture, A. Pr. 64, Plu. Vitios. 2.498d, LXX 4 Ma. 8.13, al. [σφην- prob. from σφᾱν-, cf. σφάνιον and v. sub σφηνόπους.]
σφήν, gén. σφηνός (ὁ) coin :
1 instrument de travail, Ar. Ran. 801 ||
2 instrument de torture, Eschl. Pr. 64 ; Plut. M. 498d ; Jos. Macc. 8, 13, etc.
σφήν, σφηνός, ὁ, der Keil, Aesch. Prom. 64 ; – alles Keilförmige, Ar. Ran. 800 ; Nicom. arithm. 2.16 führt τεκτονικοί, οἰκοδομικοί, χαλκευτικοί an, u. erkl. sie ausführlicher ; auch ein Marterwerkzeug, Plut. an vit. suff. 2.
σφήν, σφηνός, οῦ, ὁ,
- a wedge, Ar., etc.;—used as an instrument of torture, Aesch.