τυκτός
τυκτός, created
Could not find τυκτὸν in Logeion dictionaries.
τυκτὸν Adjective: masculine accusative singular, Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: neuter accusative singular of τυκτός
τυκτός, ή, όν, (τεύχω)
- finished, wrought out, i.e. complete, τυκτὸν κακόν, of Ares, Il. 5.831; κρήνη τυκτή a fountain made by manʼs hand, Od. 17.206: then, well-made, well-wrought, τυκτῇσι βόεσσι Il. 12.105; of a bowling-green, ἐν τ. δαπέδῳ Od. 4.627, 17.169; τυκτὴ μάρμαρος, of a tombstone, Theoc. 22.210.
τυκτός, ή, όν :
1 fait de main d’homme ; τυκτὸν κακόν, Il. 5, 831, mal que les hommes se font à eux-mêmes, p. opp. aux maux naturels ||
2 particul. fait avec art, travaillé avec art, Il. 12, 105 ; Od. 17, 206 ; Thcr. Idyl. 22, 210 ; d’où fait solidement, ferme, solide, Od. 4, 627 ; 17, 169 ; A. Rh. 3, 1325, etc.
Étym. vb. de τεύχω.
τυκτός, adj. verb. von τεύχω, eigtl. verfertigt, gemacht ; Ἄρης heißt τυκτὸν κακόν, ein selbstgemachtes Uebel, das die Menschen sich selbst bereiten, im Ggstz der natürlichen, die mit der menschlichen Natur notwendig verbunden sind, Il. 5.831 ; κρήνη, ein gemachter, künstlich eingefaßter Quell, Od. 17.206 ; übh. künstlich, schön, fest gearbeitet ; τυκτῇσι βόεσσιν, Il. 12.105 ; ἐν τυκτῷ δαπέδῳ, Od. 4.627, 17.169 ; oft bei sp.D., wie Theocr. 22.210, Nic. Th. 108, Opp. C. 4.107.
τυκτός
-ή, -όν
[τυκ-, τεύχω.]
= τετυγμένος (τεύχω 3) : τυκτῇσι βόεσσιν Il. 12.105 : ἐπὶ κρήνην τυκτήν (i.e. with a basin of wrought stone) Od. 17.206. Cf. Od. 4.627 = Od. 17.169.
Thorough, perfect, regular : τυκτὸν κακόν Il. 5.831.
τυκτός (τεύχω): well made, well wrought; τυκτὸν κακόν, ‘a born plague,’ Il. 5.831.
τυκτός, ή, όν
verb. adj. of τεύχω
- τυκτὸν κακόν created to be an evil, a born plague, Il.; τυκτὴ κρήνη a fountain made by manʼs hand, Od.: then, like εὔτυκτος, well-made, well-wrought, Hom.