τύκος
τύκος, an instrument for working stones with, a mason’s hammer
τύκος [ῠ], ὁ, (τεύχω)
- instrument for working stone, masonʼs hammer or pick, βάθρα . . κανόνι καὶ τύκοις ἡρμοσμένα E. HF 945, cf. Poll. 7.118: also τύχος, ὁ, IG ΙΙ(2).161A 87, 199A 87 (Delos, iii B. C.), Supp.Epigr. 2.569.27 (Didyma, ii B. C.); τύχοι· λιθοξοϊκὰ ἐργαλεῖα, Hsch., cf. Paus. Gr.Fr. 62 (τοιχοι Poll. 10.147 codd.); = ὄρυξ, Theognost. Can. 4.
- 2 τύχους καὶ τοὺς σφῆνας καλοῦσιν Hsch. s.v. τύχων πυλῶν: cf. eund. s.v. τύφοι.
- II from the likeness of shape, battle-axe, poleaxe, Hdt. 7.89 (τύκους codd.CP; τύχους rell.).
τύκος, ου (ὁ) [ῠ]
1 pic de tailleur de pierres, Eur. H.f. 945 ||
2 hache d’armes, Hdt. 7, 89.
Étym. τεύχω.
τύκος, ὁ, auch τύχος, das Werkzeug, mit dem der Steinmetz die Steine behaut, Hammer, Keil, Schlägel, Meißel, Steinaxt ; Eur. Herc.Fur. 945 ; οἰκοδόμου σκεῦος, Poll. 10.147 ; Hesych. erkl. es durch σφήν, Keil. – Auch Streitaxt, Her. 7.89.
τύκος
τύκος (ῠ), ὁ,
τεύχω
- Ian instrument for working stones with, a masonʼs hammer or pick, Eur.
- IIa battle-axe, Hdt.